ซึ้ง น้ำตาไหล!! ละครชีวิตของผู้ชายที่ชื่อ “พิณ” ชายพิการกับบทบาทของ “พ่อ” ผู้หาเลี้ยงครอบครัว ส่งลูกสาวเรียนสูงเท่าที่จะทำได้ ด้วยหัวใจอันแข็งแกร่งแม้คนดูถูก

ลุงพิณ อายุ 56 ปี เนื้อตัวสกปรกมอมแมมผิวดำตัวกร้านแขนพิการหนึ่งข้าง ใช้การได้ไม่ค่อยดี ท่าทางรูปร่างเปรียบเทียบกับขอทานข้างถนนก็ไม่ต่าง(เป็นการตัดสินคนจากภายนอก ) แต่ว่าหัวใจไม่เคยย่อท้อ ด้วยความเป็นคนขยัน ซื่อสัตย์ เจ้าของโรงงานเลยให้ทำงานที่เบาลง และนี่ก็เป็นเรื่องราวของผู้ใช้เฟซบุ๊กชื่อ ตาอั่ม สาระศาลิน ที่ได้โพสต์ลงเฟสบุ๊ก โดยได้โพสต์ว่า

1

ตาอั่ม…ผมหยิบโทรศัพท์มือถือแล้วเปิดรูปให้ลุงดูพร้อมกับถามลุงพิณว่าชายที่ปั่นจักรยานพ่วงลูกคนนี้ใช่คุณลุงไหม? ลุงพิณ…ตอบว่าใช่ปั่นไปส่งลูกอย่างนี้ทุกๆวัน ทุกๆเช้าเลย
ตาอั่ม…แล้วลุงก็ไปทั้งสภาพเนื้อตัวมอมแมมแบบนี้ทุกวันเลยเหรอ ผมถามลุงจริงๆลุงรู้สึกยังไงเวลาคนมอง ลุงไม่อายเขาบ้างเหรอเพราะตรงที่ลุงปั่นจักรยานไปส่งลูกสาวคนรอรถค่อนข้างเยอะ
ลุงพิณ…ไม่อายหรอกลุงไม่ได้ไปขอใครกิน ส่วนคนที่มองลุงหรือดูถูกลุงก็ไม่ได้สนใจเพราะเขาก็ไม่ได้ส่งลูกลุงเรียน แต่เป็นลุงต่างหากที่เป็นพ่อส่งลูกเรียนถ้าจะสนใจความคิดคนอื่น ลุงสนใจลูกลุงครอบครัวลุงดีกว่า ถ้าใครเขาจะดูถูกว่าจน มองลุงเหมือนขอทานเหมือนยาจกลุงก็ยอมรับว่าความจริงเพราะลุง…จนจริงๆใครจะดูถูกลุงไม่สนใจขอแค่ลูกไม่ดูถูกพ่อก็พอ

3

ตาอั่ม…แล้วลูกสาวลุงล่ะเคยโดนล้อไหมหรืออายไหมที่มีพ่อจนแบบนี้ รูปแบบนี้ท่าทางแบบนี้
ลุงพิณ…เคยถามลูกสาวเหมือนกันลูกสาวบอกไม่อาย ลูกสาวชอบพูดเสมอว่าพ่อเหนื่อยมามากแล้ว พ่อเหนื่อยเยอะแล้ว
ตาอั่ม…ลูกสาวเคยน้อยใจมั๊ยว่าที่บ้านเรามีไม่เหมือนคนอื่นเงินทองก็ไม่ค่อยมีให้ลูกๆใช้สอย มือถือก็ไม่มีให้ใช้ แถมยังมีคนมาคอยทวงหนี้พ่ออีก
ลุงพิณ…ไม่น้อยใจหรอกเพราะสอนเสมอว่าเราเกิดมาในครอบครัวแบบไหน”จงพอใจในสิ่งที่ตนมี” ถ้าลูกอยากได้อะไร นอกเหนือจากที่พ่อให้ได้ลูกต้องหาเอง ทำเอง สร้างเอง
ตาอั่ม…แล้วสภาพความเป็นอยู่ลุงอยู่อย่างไง แขนก็พิการแบบนี้ทำงานก็ไม่เต็มที่ใครเขาจะจ้าง แก่แล้วทำงานหนักก็ไม่ได้จ้างไปก็ไม่คุ้ม แล้วลงเอาเงินเอาทองจากที่ไหนกิน ที่ไหนใช้ แล้วจะพอกินเหรอตั้ง 4 ชีวิต
ลุงพิณ…ช่วงหลังๆตั้งแต่แบกปูนแล้วหล่นจากหลังคารถไปรักษาตัวออกจากโรงพยาบาลมาแล้วแขนหนึ่งข้างใช้การไม่ได้ก็ได้แฟนลุงนี่แหละช่วยเพราะแฟนลุงทำงานที่เดียวกันรายได้หลักๆตอนนี้ก็ได้จากแฟนลุงนี้แหละส่วนลุงเองก็ถูๆไถๆมีอะไรที่ตัวเองพอทำได้ก็ทำ และยังมีเถ้าเเก่ลุงคอยช่วยเหลืออีกหนึ่งแรง ไม่ไล่ลุงออกเถ้าแก่คงสงสารลุงเพราะว่าลุงมาทำงานกับเถ้าแก่โรงปูนนี้ก็สิบกว่าปีแล้ว ก็ให้งานเล็กๆน้อยๆเป็นยามเฝ้าโรงปูนตอนกลางคืนได้ข้าวได้น้ำได้เงินจุนเจือบางส่วนเลี้ยงดูครอบครัวได้โรงปูนเป็นที่อยู่อาศัยเป็นที่หลับนอนก็ได้เถ้าแก่โรงปูนนี้แหละที่ช่วย เถ้าแก่เคยบอกว่าไม่อยากให้ปั่นจักรยานไปส่งลูกสาวเพราะกลัวจะโดนรถชนตายแต่เพราะความเป็นพ่อมันอดไม่ได้ที่จะทำหน้าที่พ่อ เลยปั่นจักรยานไปส่งลูกอย่างนี้ทุกเช้า….
ตาอั่ม…ลุงคาดหวังยังไงกับลูกสาวคนนี้
ลุงพิณ… อยากส่งให้ลูกเรียนสูงๆจบออกมาได้มีงานดีๆทำไม่ได้หวังว่าลูกเรียนจบแล้วได้งานแล้วจะต้องกลับมาเลี้ยงดูพ่อแม่แค่ลูกเลี้ยงดูตัวเองได้ก็พอเพราะเราเองก็อายุเยอะแล้ว แก่มากแล้ว ตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ชีวิตคนเอาแน่เอานอนไม่ได้ ตอนนี้ยังพอมีแรง มีชีวิตอยูู่ ยังไม่ตายอะไรทำเพื่อลูกได้ก็ทำจนสิ้นแรงสิ้นกำลังกันไป…

2

ตาอั่ม…ลุงมีเลขที่บัญชีธนาคารมั๊ย?มีเบอร์มือถือติดต่อมั๊ย?เผื่อมีคนอยากช่วยเหลือลุง ได้โทรมาสอบถามความเป็นอยู่ลุงหรือโอนเงินช่วยเหลือมาให้ลุง
ลุงพิณ…ลุงไม่มีสิ่งของพวกนั้นใช้หรอกเพราะมันจะทำให้เพิ่มปัจจัยการกินอยู่ลำพังกินอยู่ส่งลูกเรียนก็ลำบากอยู่แล้ว
#แล้วผมจะช่วยเหลือลุงอย่างไง?
หลังจากที่ได้คุยได้สัมผัสกับชีวิตลุงพิณ ในสิ่งที่แกทำ แกเป็นอยู่ แกใช้ชีวิต แกคิดและมองโลก ต้องยอมรับว่าลุงพิณคนนี้…หัวใจลุงแกร่งมากๆลุงพิณหัวใจเพชร
สุดยอดคุณพ่อแห่งปีเลย
ลูกสาวลุงชื่อน้องลูกหว้า นุ่มสุข อายุ15(น้องเป็นเด็กร่าเริง)
เรียนอยู่วิทยาลัยการอาชีพอู่ทองปีหนึ่ง
ลูกสาวลุงหลังจากเลิกเรียนก็จะไปหารายได้พิเศษโดยการช่วยย่างไก่ ย่างหมูช่วยเสิร์ฟอาหาร อยู่ร้านส้มตำบริเวณหน้าอำเภออู่ทองชื่อร้านเจ๊สุส้มตำกว่าจะเลิกงานก็มืดค่ำ ลูกสาวลุงชื่อลูกหว้า
ผมหยิบโทรศัพท์และเปิดรูปให้ลูกสาวลุงดู แล้วถามว่าคนในภาพนี้ใช่พ่อหนูมั๊ย? น้องบอกว่าใชค่ะพร้อมกับมีน้ำตาซึมๆไหลออกมาจากตา….
ผมเลยถามน้องไปว่า…อายมั๊ยที่มีพ่อจนๆแบบนี้บางคนก็มองเพราะเราเหมือนขอทานเหมือนยาจก ที่ปั่นจักรยานไปส่งน้องทุกๆเช้า
น้องบอกว่า…ไม่อายค่ะเพราะพ่อเป็นพ่อของหนู “พ่อเหนื่อยเพื่อหนูมาเยอะแล้ว พ่อทำเพื่อหนูมาเยอะแล้ว”อยากให้พ่อได้พัก อยากให้พ่อสบาย อะไรที่หนูทำได้เองได้ หนูก็จะทำเอง..เพราะพ่อทำเพื่อหนูมาเยอะแล้ว(พูดไปร้องไห้ไป)
#เพื่อนๆพี่น้องๆท่านใด อยากช่วยเหลือลุงพิณ ลุงทำงานที่โรงปูนสุพรรณซีเมนต์อยู่ตรงข้ามโรงเรียนอู่ทองศึกษาลัย ถามหาลุงพิณก็จะเจอ